Select Page

Borderline – του Νικήτα Πατεράκη

Borderline – του Νικήτα Πατεράκη

Εισαγωγή:

Η αλληλεπίδραση μεταξύ των τεχνών έχει απασχολήσει καλλιτέχνες από όλων τον κόσμο και δώσει το έναυσμα για να δημιουργηθούν ενδιαφέρουσες συνεργασίες. Οι λογοτέχνες υπήρξαν πάντα πρωτοπόροι σε τέτοιους πειραματισμούς θέλοντας να διευρύνουν τα όρια του γραπτού λόγου και σε άλλες μορφές τέχνης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η Αμερικάνα ποιήτρια Hilda Doolittle και η πεζογράφος Bryher, οι οποίες μαζί με τον σκηνοθέτη, συγγραφέα και φωτογράφο Kenneth Macpherson δημιούργησαν την ομάδα The Pool Group. Η πιο γνωστή από τις δράσεις τους ήταν η δημιουργία του πρωτοποριακού περιοδικού Close Up, το οποίο ήταν αφιερωμένο στη τέχνη του κινηματογράφου και θεωρείται ως το πρώτο Βρετανικό περιοδικό που ασχολήθηκε με το σινεμά ως μορφής μοντέρνας τέχνης. Ως προς την κινηματογραφική τους παραγωγή, η μοναδική τους απόπειρα που σώζεται στις μέρες μας είναι το Borderline.

Η ταινία θεωρείται ως μία από τις πιο φιλόδοξες σκηνοθετικές απόπειρες του Macpherson. Πρωταγωνίστριες της ταινίας είναι η H.D. και η Bryher ενώ τον κύριο αντρικό ρόλο υποδύεται ο αφροαμερικανός ηθοποιός, τραγουδιστής και πολιτικός ακτιβιστής Paul Robeson. Αξίζει να σημειωθεί πως στην ταινία συμμετέχει και η σύζυγός του Eslanda Robeson. Η ταινία πραγματεύεται ένα διαφυλετικό ερωτικό τρίγωνο και την επίδρασή του στην τοπική κοινωνία. Η ιστορία διαδραματίζεται σε ένα ξενώνα, οι νεαροί ένοικοι του οποίου έχουν αναπτύξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την κουλτούρα των μαύρων. Εκεί διαμένει ένα ζευγάρι αφροαμερικανών, ο Pete και η Adah Marond. Ωστόσο η τελευταία αναπτύσσει ερωτική σχέση με έναν λευκό, τον Thorne σοκάροντας την πόλη αλλά και τα οικεία τους πρόσωπα, προκαλώντας μια σειρά από δραματικά γεγονότα.

Ανάλυση:

Τα κύρια θέματα του Borderline, όπως καταδεικνύει και ο ίδιος ο τίτλος, εστιάζονται στην δημιουργία και την παραβίαση των ορίων όσον αφορά το φύλο, τη φυλή και την προσωπική ταυτότητα. Η ταινία μπορεί να ερμηνευτεί ως μία προβολή του μεταπολεμικού τραύματος που οφείλεται στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο μέσω των προβληματικών σχέσεων ανάμεσα στους χαρακτήρες και τις υπαρξιακές τους ανησυχίες.  Η επιλογή της Ελβετίας ως χώρο στον οποίο διαδραματίζονται τα γεγονότα, αν και δεν αναφέρεται στη ταινία, είναι μία συνειδητή επιλογή της ομάδας POOL κυρίως επειδή η χώρα παρέμενε αμέτοχη στρατιωτικά κατά τη διάρκεια του  Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Επιπλέον, ο ελβετικός γλωσσικός πλουραλισμός συνηγορεί υπέρ της ενότητας και της ειρήνης.  Ωστόσο το γεγονός της μη αναφοράς της ακριβής τοποθεσίας κατά τη διάρκεια της ταινίας είναι μια προσπάθεια να μεταθέσουν την προοπτική από μια συγκεκριμένη περιοχή και να υπογραμμίσουν την οικουμενική φύση των θεμάτων που παρουσιάζονται. Για παράδειγμα. η εμμονή της Astrid να προβλέπει το μέλλον χρησιμοποιώντας χαρτιά συμβολίζει την αγωνία του μοντέρνου ανθρώπου να ξεπεράσει τα όρια ενός αβάστακτου και βασανιστικού παρόντος και να ορίσει τη ταυτότητά του καταφεύγοντας στο μέλλον. Η βίαιη συμπεριφορά του Thorne μπορεί να ερμηνευτεί ως η κυριαρχία των άγριων ενστίκτων. Ο εξοστρακισμός του Pete για τα εγκλήματα που διέπραξε κάποιος άλλος είναι η επιτομή ενός κόσμου τόσου βάναυσου που δεν μπορεί να αποδεχτεί και να αγκαλιάσει τη διαφορετικότητα. Ενός κόσμου όπου το Διαφορετικό γίνεται αποδιοπομπαίας τράγος. Η ουσία της ταινίας συμπυκνώνεται στη φράση της σερβιτόρας λίγο πριν το τέλος: «Έτσι μοιάζουμε όλοι». Είναι μια απεγνωσμένη συνειδητοποίηση που ηχεί την καθολική κτηνώδη φύση του ανθρώπου, αλλά  ταυτόχρονα κάνει έκκληση για συναισθηματική συμμετοχή και κατανόηση καθώς και ενδοσκόπηση προς το κοινό σαν ένας καθρέπτης πάνω στη σκηνή.


Εισαγωγή: Κουνουγάκης Μάνος

The following two tabs change content below.

Πατεράκης Νικήτας

Ο Νικήτας Πατεράκης είναι μεταπτυχιακός φοιτητής του τμήματος Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Ε.Κ.Π.Α παρακολουθώντας το πρόγραμμα «Το Ελληνικό Στοιχείο στην Αγγλόφωνη Λογοτεχνία». Εργάζεται ως καθηγητής Αγγλικής Γλώσσας από το 2007 ενώ έχει υπάρξει διαχειριστής του ηλεκτρονικού λογοτεχνικού περιοδικού Art and Literature. Το σχόλιο του για το μυθιστόρημα του William Golding O Άρχοντας των Μυγών δημοσιεύτηκε στην επετειακή για την εξηκοστή επέτειο από την πρώτη έκδοσή του ηλεκτρονική έκδοση. Ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για το Αγγλικό μυθιστόρημα, την πολιτισμική και πολιτική θεωρεία καθώς και την ελληνική μυθολογία.

Latest posts by Πατεράκης Νικήτας (see all)

About The Author

Ο Νικήτας Πατεράκης είναι μεταπτυχιακός φοιτητής του τμήματος Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Ε.Κ.Π.Α παρακολουθώντας το πρόγραμμα «Το Ελληνικό Στοιχείο στην Αγγλόφωνη Λογοτεχνία». Εργάζεται ως καθηγητής Αγγλικής Γλώσσας από το 2007 ενώ έχει υπάρξει διαχειριστής του ηλεκτρονικού λογοτεχνικού περιοδικού Art and Literature. Το σχόλιο του για το μυθιστόρημα του William Golding O Άρχοντας των Μυγών δημοσιεύτηκε στην επετειακή για την εξηκοστή επέτειο από την πρώτη έκδοσή του ηλεκτρονική έκδοση. Ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για το Αγγλικό μυθιστόρημα, την πολιτισμική και πολιτική θεωρεία καθώς και την ελληνική μυθολογία.

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *