Select Page

Το Μέρος όπου Βρισκόταν το Εξαφανισμένο Δέντρο – της Anika Shah

Το Μέρος όπου Βρισκόταν το Εξαφανισμένο Δέντρο – της Anika Shah

Το δέντρο εμφανίστηκε από το πουθενά. Καθώς περπατούσαμε σε εκείνο τον παλιό, εγκαταλελειμμένο κήπο το βρήκαμε να στέκεται μπροστά μας. Ήταν ένα τεράστιο δέντρο γεμάτο καταπράσινα φύλλα, ένα πράσινο τόσο λαμπερό που έκανε κάθε άλλο πράσινο να φαίνεται ωχρό. Είχε μονάχα φύλλα και καθόλου ρίζες, κορμό ή κλαδιά. Ήταν ο εφιάλτης ενός ξυλοκόπου, ένα δέντρο μόνο με φύλλα.

Ουδείς ήξερε από που είχε έρθει. Δεν είχαμε δει ούτε ένα μικρό φυντάνι να φυτρώνει. Απλά το είδαμε ξαφνικά στη μέση του έρημου κήπου. Το ονομάσαμε το Δέντρο. Ακούστηκε ότι κάποιος το ζωγράφισε και από τότε εμφανίστηκε στο σημείο. Το πιστέψαμε.

Το Δέντρο έγινε σημείο αναφοράς για τους ντόπιους. Κάθε δεύτερο απόγευμα συγκεντρώνονταν γύρω του, κοιτάζοντάς το επίμονα ενώ ταυτόχρονα έγνεφαν και συζητούσαν μεταξύ τους ώσπου τελικά επέστρεφαν στα σπίτια τους για να συζητήσουν ακόμα περισσότερο για αυτό. Τα μεσημέρια όμως το Δέντρο παρέμεινε μονάχο στο σιωπηλό κήπο. Και εκείνη την ώρα έβρισκα την ευκαιρία να συναντήσω το Δέντρο καθώς επέστρεφα από το σχολείο.

Φυσικά η φιλία μας δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Πήρε μήνες να αναπτύξουμε μια στενή σχέση καθώς και οι δυο ήμασταν ντροπαλοί και διστακτικοί. Τις πρώτες βδομάδες μαζεύαμε όλο το κουράγιο μας μόνο και μόνο για να μιλήσουμε για τον καιρό. Αλλά σταδιακά αρχίσαμε να έχουμε κανονικές συζητήσεις σχετικές με διάφορα θέματα όπως το πόσο εκπληκτική ανακάλυψη είναι η σοκολάτα ή τους σπουδαίους λόγους για τους οποίους τα μαθηματικά πρέπει να  εκδιωχθούν από την κοινότητα των μαθημάτων. Ο καιρός, στην πραγματικότητα, ήταν το μόνο πράγμα για το οποίο δεν συζητούσαμε ποτέ.

Άρχισα ακόμα και να του διαβάζω.  Τις περισσότερες μέρες επέστρεφα τρέχοντας από το σχολείο και καθόμουν στη σκιά των φύλλων του για να του διαβάσω  Την Αλίκη Στη Χώρα των Θαυμάτων. Το δέντρο γελούσε κουνώντας  τα φύλλα του κάθε φορά που η γάτα Τσεσάιρ έλεγε κάτι. Γελούσε όμως ακόμα περισσότερο όταν η γάτα εξαφανιζόταν.  Κάποιες μέρες απλά σκοτώναμε την ώρα μας συζητώντας. Του έκανα διάφορες ερωτήσεις και αυτό απαντούσε. Ωστόσο παρά τις επίμονες προσπάθειές μου, ποτέ δεν αποκάλυψε από πού είχε έρθει. Επίσης το «που θα πήγαινε» δεν ήταν μία από τις ερωτήσεις που ήθελα να του κάνω.

Με την άφιξη του  χειμώνα τα λαμπερά πράσινα  φύλλα του Δέντρου άρχισαν να αποκτούν μια πορτοκαλί απόχρωση. Ήταν το πιο λαμπερό πορτοκαλί που έχω δει στη ζωή μου. Όποιος το έβλεπε από μακριά θα μπορούσε να σκεφτεί ότι το δέντρο είχε πιάσει φωτιά. Έπειτα ήρθαν οι διακοπές και άρχισα να βλέπω το Δέντρο όλο και λιγότερο έτσι όπως ήμουν χαμένη στο πλήθος των συγγενών που μας επισκεπτόταν και των δώρων σε πολύχρωμα περιτυλίγματα που έφερναν μαζί τους Μετά το πέρας των διακοπών, κουρασμένη από τις εορταστικές εκδηλώσεις, πήγα στον κήπο για να το συναντήσω. Το Δέντρο όμως δεν ήταν εκεί. Βρήκα μόνο χιλιάδες φύλλα σε σκούρα καφέ απόχρωση σκορπισμένα στο πράσινο γρασίδι του κήπου.

Οι ντόπιοι μάζεψαν τα φύλλα ενώ ταυτόχρονα έγνεφαν  ο ένας στον άλλο και συζητούσαν για το δέντρο. Έπειτα επέστρεψαν σπίτια τους. Δε μιλούν για αυτό πλέον. Μονάχα άρχισαν να αποκαλούν τον κήπο ως το μέρος όπου βρισκόταν το Εξαφανισμένο Δέντρο.

Εγώ πάλι τον αποκαλώ ως το μέρος όπου βρισκόταν το Δέντρο του Τσεσάιρ.

 


Φωτογραφία: tookapic

Μετάφραση: Κουνουγάκης Μάνος

Το διήγημα δημοσιεύτηκε στο Τεύχος 1 του περιοδικού Prachya Review.

The following two tabs change content below.

Shah Anika

H Anika Shah ζει στη Ντάκα του Μπαγκλαντές και σπουδάζει στο Πανεπιστήμιο Τζαχανγκίρ Ναγκάρ. Είναι συγγραφέας, μεταφράστρια και επίδοξη νομάς. Επίσης είναι μέλος της συντακτικής ομάδας του λογοτεχνικού περιοδικού Prachya Review. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί της στο asp.nomad@gmail.com

About The Author

H Anika Shah ζει στη Ντάκα του Μπαγκλαντές και σπουδάζει στο Πανεπιστήμιο Τζαχανγκίρ Ναγκάρ. Είναι συγγραφέας, μεταφράστρια και επίδοξη νομάς. Επίσης είναι μέλος της συντακτικής ομάδας του λογοτεχνικού περιοδικού Prachya Review. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί της στο asp.nomad@gmail.com

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *