Select Page

Τα Τρία Βαγόνια – του Σταύρου Πάντερμου

Τα Τρία Βαγόνια – του Σταύρου Πάντερμου

Εχθές το βράδυ βρέθηκα στον σταθμό του Καλοχρονίου. Ένα μικρό χωριουδάκι, όπου όλοι οι κάτοικοι έρχονται μόνο στις 31 Δεκέμβρη το πρωί και ξαναφεύγουν τα μεσάνυχτα σε άγνωστο προορισμό.

Όταν έφτασε η ώρα του αποχωρισμού, στον σταθμό υπήρχαν μόνο 3 βαγόνια: ένα πήγαινε μπροστά, ένα προς τα πίσω και το μεσαίο έμενε ακίνητο εκεί που ήταν.

Δεν ήξερα σε ποιο να μπω, κι ενστικτωδώς επέλεξα το μεσαίο. Ξαφνικά άκουσα τα άλλα 2 βαγόνια να ξεκινούν και να φεύγουν για τον προορισμό τους. Το ένα όδευε προς το παρελθόν, το καθετί νεκρό και τετελεσμένο, ενώ το άλλο προς το άγνωστο, το καθετί ανεξέλεγκτο και απρόβλεπτο.

Όταν ο ελεγκτής τελείωσε τη δουλειά του στα άλλα 2 βαγόνια που αποχώρησαν, πήγε και έκατσε ατάραχος στο γραφείο του σταθμού. Απόρησα. Κατέβηκα να τον ρωτήσω πότε θα έρθει να ελέγξει και τα δικά μας εισιτήρια για να φύγουμε.

Με κοίταξε με έκπληκτο βλέμμα και μου είπε:

– Μα αυτό το βαγόνι δεν πάει κάπου.

– Τι εννοείτε, τον ρωτάω;

– Τι να εννοώ καλέ μου. Αυτό το βαγόνι μένει πάντα εδώ. Είναι το βαγόνι του «τώρα». Άπαξ και μπεις, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να βρεις έναν τρόπο να περάσεις τον χρόνο σου στο Καλοχρόνι.

Βγήκα πάλι έξω αμίλητος και σχεδόν τρομοκρατημένος. Ήταν η πρώτη φορά που δεν είχα ούτε κάποιο προορισμό, ούτε κάτι πίσω να κοιτάξω. Είχα μόνο να σκεφτώ πώς θα περνάω την κάθε μου μέρα στο Καλοχρόνι.

Μετά από λίγο ηρέμησα. Σκέφτηκα: «καλύτερα σε ένα βαγόνι που θα ζω στο τώρα, παρά σε ένα που θα μου σουβλίζει το μυαλό με εικόνες μόνο από το παρελθόν μου, ή σε ένα άλλο που δεν θα έχω κανέναν έλεγχο στο πού πάει και γιατί».

Βγήκα και έκανα μια βόλτα στο Καλοχρόνι. Ήμουν μόνος. Απόλαυσα την απόλυτη ηρεμία. Όταν πέρασε η ώρα, βρήκα έναν συμπαθητικό ξενώνα με το όνομα «Εδώ και τώρα». Μπήκα, έκανα κράτηση για ένα βράδυ και ανέβηκα στο δωμάτιο να ξεκουραστώ. Δεν είχα τίποτα να σκεφτώ. Έκανα τον σταυρό μου, έπεσα για ύπνο και είπα στον εαυτό μου: «Ας ξημερώσει με το καλό και αύριο ο Θεός τη μέρα και βλέπεις τι κάνεις. Μέχρι τότε, καλή χρονιά να έχουμε όλοι».

Ήταν ο πιο ξεκούραστος ύπνος που έκανα ποτέ.

The following two tabs change content below.

Σταύρος Πάντερμος

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καβάλα. Έφυγε στο εξωτερικό στα 20 του για σπουδές πάνω στη μετάφραση. Το πρώτο του πτυχίο το πήρε από το Πανεπιστήμιο Paul Valéry του Μονπελιέ της Γαλλίας και ακολούθησε κι ένα μεταπτυχιακό στη Θεωρία της Μετάφρασης, από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου. Έτσι, η ενασχόλησή του με τον λόγο κινούταν ανέκαθεν παράλληλα και με το βιοποριστικό του επάγγελμα, αυτό του μεταφραστή, το οποίο και ασκεί από το 2002. Ωστόσο, η μεγάλη του αγάπη στάθηκε η μουσική. Αυτοδίδακτος στην κιθάρα και το τραγούδι, από την πρώτη στιγμή που έπιασε κιθάρα στα χέρια του σε ηλικία 16 ετών δεν την αποχωρίστηκε ποτέ. Παράλληλα άρχισε να σκαρώνει και τα πρώτα του τραγούδια. Σήμερα, 21 χρόνια αργότερα και ζώντας στην Αθήνα από το 2004, έχει περάσει από διάφορα "λογοτεχνικά" στέκια, όπως σεμινάρια δημιουργικής γραφής με τον Μάρκο Φράγκο και σεμινάρια στιχουργικής με τους Πάνο Σταθόγιαννη και Νίκο Ζούδιαρη. Είναι περήφανος που από αυτά τα σεμινάρια δημιουργήθηκε μια παρέα εφτά ατόμων με πάθος για τη γραφή και τον στίχο, οι Στιχάρπαστοι, οι οποίοι βρίσκονται σε διαδικασία ηχογράφησης του πρώτου τους άλμπουμ, σε στίχους 8 διαφορετικών ανθρώπων και μουσική του ίδιου

Latest posts by Σταύρος Πάντερμος (see all)

About The Author

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καβάλα. Έφυγε στο εξωτερικό στα 20 του για σπουδές πάνω στη μετάφραση. Το πρώτο του πτυχίο το πήρε από το Πανεπιστήμιο Paul Valéry του Μονπελιέ της Γαλλίας και ακολούθησε κι ένα μεταπτυχιακό στη Θεωρία της Μετάφρασης, από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου. Έτσι, η ενασχόλησή του με τον λόγο κινούταν ανέκαθεν παράλληλα και με το βιοποριστικό του επάγγελμα, αυτό του μεταφραστή, το οποίο και ασκεί από το 2002. Ωστόσο, η μεγάλη του αγάπη στάθηκε η μουσική. Αυτοδίδακτος στην κιθάρα και το τραγούδι, από την πρώτη στιγμή που έπιασε κιθάρα στα χέρια του σε ηλικία 16 ετών δεν την αποχωρίστηκε ποτέ. Παράλληλα άρχισε να σκαρώνει και τα πρώτα του τραγούδια. Σήμερα, 21 χρόνια αργότερα και ζώντας στην Αθήνα από το 2004, έχει περάσει από διάφορα "λογοτεχνικά" στέκια, όπως σεμινάρια δημιουργικής γραφής με τον Μάρκο Φράγκο και σεμινάρια στιχουργικής με τους Πάνο Σταθόγιαννη και Νίκο Ζούδιαρη. Είναι περήφανος που από αυτά τα σεμινάρια δημιουργήθηκε μια παρέα εφτά ατόμων με πάθος για τη γραφή και τον στίχο, οι Στιχάρπαστοι, οι οποίοι βρίσκονται σε διαδικασία ηχογράφησης του πρώτου τους άλμπουμ, σε στίχους 8 διαφορετικών ανθρώπων και μουσική του ίδιου

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *