Select Page

Οδοιπορικό Τανάγρα – Χαιρώνεια

Οδοιπορικό Τανάγρα – Χαιρώνεια

Σε αυτό το τεύχος είχαμε τη χαρά να συζητήσουμε με τον John D’Agata, συγγραφέα και καθηγητή δημιουργικής γραφής στο πανεπιστήμιο της Iowa. Ο Τζων είναι λάτρης του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, ο οποίος συχνά αποτελεί πηγή της έμπνευσής τους.

Η γνωριμία μας έγινε τον Αύγουστο. Είχε επιστρέψει στην Αθήνα ώστε να συνεχίσει την έρευνα του για το καινούριο του βιβλίο. Ταυτόχρονα μια από τις επιθυμίες του ήταν να εξακριβώσει ένα περιστατικό από το βίο του Πλουτάρχου που προβληματίζει τους μελετητές. Σχετίζεται με τον Παραμυθητικό προς την Γυναίκα, τον οποίο θεωρεί ως ένα από τα ομορφότερα κείμενα που έχουν γραφτεί ποτέ. Σε αυτόν ο Έλληνας ιστορικός παρηγορεί τη γυναίκα του για το θάνατο του μικρού τους γιου. Σύμφωνα με τα ιστορικές καταγραφές, ο Πλούταρχος βρισκόταν στην αρχαία Τανάγρα όταν ο γιος του απεβίωσε και δεν επέστρεψε στη Χαιρώνεια για τη ταφή. Ο Τζων λοιπόν αναρωτιόταν αν ήταν δύσκολο να επιστρέψει λόγω της απόστασης ή αν έμεινε σκόπιμα  στην Τανάγρα ώστε να εμπνευστεί αυτό τον θαυμάσιο παρηγορητικό λόγο. Έτσι λοιπόν αποφάσισε να κάνει και ο ίδιος ένα παρόμοιο οδοιπορικό, από τη Τανάγρα στη Χαιρώνεια, ώστε να διαπιστώσει κατά πόσο ήταν εύκολο να γίνει αυτή η διαδρομή.

Έπειτα από την προτροπή κοινών γνωστών και τη μεταξύ μας επικοινωνία  συμφώνησα να τον συνοδέψω. Ήταν δυο κουραστικές αλλά εξαιρετικά ενδιαφέρουσες ημέρες όπου ο Τζων είχε την ευκαιρία να βιώσει την ελληνική ύπαιθρο και κουλτούρα και να βυθιστεί στα μονοπάτια της ιστορίας. Το οδοιπορικό μας άρχισε κοντά στην αρχαία Τανάγρα. Από εκεί περπατήσαμε μέχρι τη Θήβα χρησιμοποιώντας πεζοπορικά μονοπάτια. Ευτυχώς το GPS δεν μας πρόδωσε αν και πολλές φορές βρεθήκαμε κυριολεκτικά στη μέση του πουθενά καθώς το μονοπάτι είχε σχεδόν σβηστεί. Συζητήσεις για τη μυθολογία, την ιστορία και τη λογοτεχνία, όχι μόνο την ελληνική αλλά και την Αμερικάνικη, μας έκαναν συντροφιά κάτω από τον εκτυφλωτικό φως του ήλιου. Στο δρόμο μας συναντήσαμε εκκλησάκια και ένα μικρό χωριό όπου στο πρόσωπο της γιαγιάς που δούλευε το καφενείο ο Τζων είδε την εικόνα μιας άλλης Ελλάδας, διαφορετικής από αυτή που είχε συναντήσει στην πρωτεύουσα. Η βραδινή διαμονή στη Θήβα ήταν ευχάριστη καθώς η επίσκεψη μας είχε συμπέσει με το τέλος της εμποροπανήγυρης της πόλης. Ο κόσμος σε χαλαρή διάθεση διασκέδαζε στην κεντρική πλατεία και στα γύρω μαγαζιά και έτσι ο συνοδοιπόρος μου είχε την ευκαιρία να κατανοήσει το νόημα της λέξης «γλέντι», το οποίο δεν ταιριάζει απόλυτα με την ιδιοσυγκρασία ενός Αμερικανού.

Με τη βοήθεια του υπεύθυνου υποδοχής εντοπίσαμε στον χάρτη το συντομότερο δρόμο για να κατευθυνθούμε στην Χαιρώνεια. Πήραμε ταξί μέχρι την Αλίαρτο και από εκεί συνεχίσαμε το οδοιπορικό μας μέσα από την Κωπαΐδα. Σίγουρα το σκηνικό δεν ήταν και το πιο γραφικό που θα μπορούσε κανείς να συναντήσει στην Ελλάδα. Ωστόσο ήταν κάτι το πρωτόγνωρο για τον Αμερικανό συγγραφέα.

Μετά από περίπου δυο ώρες περπάτημα συναντήσαμε το γραφικό χωριό του Αγίου Γεωργίου. Εκεί σε ένα καφενείο ο Τζων είδε στην πράξη την Ελληνική φιλοξενία. Αφού ανακουφίσαμε τη δίψα μας ο ιδιοκτήτης μας ενημέρωσε ότι έχει ήδη πληρώσει για μας ο πρόεδρος της κοινότητας. Ήταν μια ευγενική χειρονομία, η οποία προερχόταν από τα βάθη των αιώνων όταν ο ξένος ήταν πρόσωπο ιερό για τον Έλληνα. Έτσι και εμείς, ξένοι στο χωριό τους, είχαμε λάβει αυτή τη τόσο σημαντική τιμή.

Η συνέχεια του ταξιδιού μας βρήκε και πάλι σε επαρχιακούς δρόμους και μονοπάτια. Στη μνήμη μου μένουν τα σύννεφα που σκέπαζαν τα ήλιο χαρίζοντάς μας προσωρινή ανακούφιση καθώς και ένα νεκροταφείο. Ήταν ένα συνηθισμένο νεκροταφείο από αυτά που συναντάς έξω από τα ελληνικά χωριά. Όμως καθώς προχωρούσαμε δίπλα του σε μια μικρή περίοδο σιωπής είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω τα μνήματα και τις φωτογραφίες των νεκρών και να αναλογιστώ πόσο σημαντικός είναι ο καθένας από εμάς αλλά και πως ταυτόχρονα η ίδια μας η ύπαρξη ξεχνιέται με την πάροδο των χρόνων.

Καθώς συνεχίζαμε τη διαδρομή μας ο Τζων όλο ενθουσιασμό  μου έδειχνε άλλοτε των Ελικώνα, το βουνό των μουσών, και άλλοτε το μέρος όπου πιστεύεται πως είχαν στρατοπεδεύσει οι άνδρες του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ταυτόχρονα διηγιόταν διάφορες ιστορίες κάνοντας με να αισθανθώ πως οι ρόλοι είχαν αλλάξει. Ήταν λες και εγώ ήμουν ο ξένος που επισκεπτόμουν την Ελλάδα και εκείνος ο ντόπιος που με έδειχνε με περηφάνια την πατρίδα του.

Νωρίς το απόγευμα το ταξίδι μας έφτανε στο τέλος του. Ο Λέων της Χαιρώνειας, σύμβολο ενός μακρινού παρελθόντος, μας καλωσόριζε από μακριά κάνοντας μας να επιταχύνουμε το βήμα μας ώστε να φτάσουμε γρηγορότερα κοντά του. Αφού θαυμάσαμε το λιοντάρι, ο Τζων μου επιφύλασσε μια έκπληξη. Στη Χαιρώνεια βρίσκεται ο Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Σύμφωνα με την παράδοση εκεί μπορείς να δεις το θρόνο του Πλουτάρχου. Έτσι συνεχίζοντας το περπάτημα βρήκαμε την εκκλησία. Η γυναίκα που φροντίζει την εκκλησία, την οποία είχε γνωρίσει ο Τζων στην προηγούμενη επίσκεψή του στη Χαιρώνεια, μας άνοιξε και θαυμάσαμε για λίγο τόσο τις εικόνες όσο και το θρόνο. Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση το δέσιμο του Τζων με τη γυναίκα, παρά το γεγονός πως είχαν βρεθεί ξανά μόλις μια φορά στο παρελθόν και δεν μιλούσαν ο ένας τη γλώσσα του άλλου. Συχνά ένιωθα πως δεν ήταν απαραίτητο να μεταφράζω όσα έλεγαν μεταξύ τους. Ήταν λες και ήταν μύστες μια γλώσσας των ανθρώπινων αισθημάτων. Καθώς φεύγαμε μας αποχαιρέτισε με δυο τριαντάφυλλα από «τον κήπο της Παναγιάς» όπως αποκαλεί τον κήπο της εκκλησίας που φροντίζει με τόσο μεράκι. Δεν υπήρχε σίγουρα καλύτερος επίλογος για αυτό το ταξίδι.

Δεν είμαι σίγουρος αν ο Τζων βρήκε την απάντηση που ζητούσε. Φαντάζομαι πως όχι καθώς ο Πλούταρχος πιθανότατα θα μπορούσε να μετακινηθεί με το άλογο του πολύ πιο γρήγορα και ξεκούραστα από ότι εμείς. Ίσως τελικά ήταν απλά η αφορμή για μια μαγευτική απόδραση στην ελληνική φύση, ιστορία και παράδοση.


dsc01181-2

dsc01172

The following two tabs change content below.

Κουνουγάκης Μάνος

Γεννήθηκε το 1985 στο Ηράκλειο της Κρήτης. Είναι απόφοιτος του τμήματος Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο πανεπιστήμιο του Έσσεξ με ειδίκευση στην Αμερικάνικη Λογοτεχνία. Η διδακτορική του έρευνα εστιάζει στις τραγωδίες της Αγγλικής Παλινόρθωσης. Συγγραφικά ασχολείται με το διήγημα, την ποίηση και τη θεατρική γραφή. Κείμενα, άρθρα και μεταφράσεις του έχουν εκδοθεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ανήκει στη τριμελή συντακτική ομάδα του περιοδικού Prachya Review, από το Mπαγκλαντές. (www.prachyareview.com/)

Latest posts by Κουνουγάκης Μάνος (see all)

About The Author

Γεννήθηκε το 1985 στο Ηράκλειο της Κρήτης. Είναι απόφοιτος του τμήματος Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο πανεπιστήμιο του Έσσεξ με ειδίκευση στην Αμερικάνικη Λογοτεχνία. Η διδακτορική του έρευνα εστιάζει στις τραγωδίες της Αγγλικής Παλινόρθωσης. Συγγραφικά ασχολείται με το διήγημα, την ποίηση και τη θεατρική γραφή. Κείμενα, άρθρα και μεταφράσεις του έχουν εκδοθεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ανήκει στη τριμελή συντακτική ομάδα του περιοδικού Prachya Review, από το Mπαγκλαντές. (www.prachyareview.com/)

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *