Select Page

Έντγκαρ Λη Μάστερς

Έντγκαρ Λη Μάστερς
Ο Ένγκαρ Λη Μάστερς υπήρξε σημαντικός ποιητής, βιογράφος και θεατρικός συγγραφέας. Έγραψε πολλά και αξιόλογα έργα με σημαντικότερο την Ανθολογία του Σπουν Ρίβερ (Spoon River Anthology), ένα βιβλίο ποίησης που είχε τεράστιο αντίκτυπο στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.

Ήταν γιος του δικηγόρου και πολιτικού Hardin Wallace Masters και της Emma J. Dexter. Γεννήθηκε στo Γκάρνετ του Κάνσας τον Αύγουστο του 1868 ενώ τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε στο  Ιλλινόις, τόπο καταγωγής της οικογένειάς του. Οι Μάστερς αρχικά έμειναν στο Petersburg, μια πόλη αρκετά κοντά στους τόπους όπου έζησε ο Αβραάμ Λίνκολν. Αργότερα μετακόμισαν στο Lewiston όπου ο πατέρας του μάλιστα διατέλεσε και δήμαρχος. Οι αναμνήσεις του Μάστερς από τις δυο εκείνες πόλεις του Ιλλινόις χρησιμοποιήθηκαν αργότερα στη δημιουργία της Ανθολογίας του Σπουν Ρίβερ. Μετά το τέλος των μαθητικών του χρόνων παρακολούθησε το έτος προετοιμασίας για την εισαγωγή στο Knox College του Galesburg όπου ήλπιζε να μελετήσει τους κλασσικούς. Ωστόσο το επόμενο έτος οι γονείς του κατάφεραν να τον πείσουν να εγκαταλείψει το πανεπιστήμιο και αφοσιωθεί στη μελέτη της νομικής επιστήμης στο γραφείο του πατέρα του. Εκείνη την εποχή δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά λογοτεχνικά του έργα σε περιοδικά και εφημερίδες. Αφού πέτυχε στις νομικές εξετάσεις, άσκησε και ο ίδιος το επάγγελμα του δικηγόρου κάνοντας την αρχή το 1893 στο Σικάγο, όπου είχε μετακομίσει δυο χρόνια νωρίτερα. Αφορμή της αναχώρησής του ήταν οι συχνές κόντρες με τον πατέρα του, ο οποίος ήταν αντίθετος στα λογοτεχνικά σχέδια του.

Στο Σικάγο ο Μάστερς συνάντησε πολλούς από τους συγγραφείς και τους διανοητές που είχαν παίξει σημαντικό ρόλο στην Αναγέννηση του Σικάγο (Chicago Renaissance), ένα κίνημα που είχε σκοπό να κάνει την πόλη ένα πολιτισμικό και καλλιτεχνικό κέντρο. Κάποιοι από αυτούς ήταν οι John Peter Altged, Theodore Dreiser και Carl Sandburg. Συνεργάστηκε με τη Harriet Monroe, επιμελήτρια του Poetry: A Magazine of Verse, ενός σημαντικού περιοδικού της εποχής, Επίσης άρχισε να εκδίδει μόνος του τα ποιήματά του κυρίως με το ψευδώνυμο Dexter Wallace. Το 1898 παντρεύτηκε τη Helen M. Jenkins, κόρη δικηγόρου, με την οποία έκανε τρία παιδιά. Από το 1903 ως το 1908 δούλεψε στο δικηγορικό γραφείο του Clarence Darrow, όπου αναλάμβανε την υπεράσπιση των φτωχών. Παρά την έντονη επαγγελματική δραστηριότητα εκείνης της περιόδου συνέχισε το γράψιμο εκδίδοντας παράλληλα αρκετά λογοτεχνικά του έργα τα οποία παρέμειναν άγνωστα στο ευρύ κοινό μέχρι το 1915, όποτε και απέκτησε φήμη λόγω της Ανθολογίας του Σπουν Ρίβερ. Από το 1908 και για τα επόμενα τρία χρόνια αντιμετώπισε αρκετά οικογενειακά (λόγω εξωσυζυγικών του σχέσεων) και επαγγελματικά προβλήματα. Τελικά το 1911 άρχισε να τα ξεπερνάει ανοίγοντας παράλληλα και δικό του δικηγορικό γραφείο.

Αν και πολυγραφότατος, το έργο που τον έκανε γνωστό στην Αμερική ήταν η Ανθολογία του Σπουν Ρίβερ. Άρχισε τη συγγραφή του το 1914, ως μία σειρά ποιημάτων σε ελεύθερο στοίχο για τα παιδικά του χρόνια στο Ιλλινόις, τα οποία δημοσίευσε με το ψευδώνυμο Webster Ford στη Reedy’s Mirror του Σαιντ Λούις. Πηγή έμπνευσής του ήταν ένα αντίτυπο Επιλεγμένων Επιγραμμάτων της Ελληνικής Ανθολογίας του J.W. Mackail, το οποίο του έδωσε  ο φίλος του William Marion Reedy εκδότης της Reedy’s Mirror και στο οποίο διάβασε μικρά επιτάφια ποιήματα, γραμμένα από το 700 πΧ ως το 1000 μΧ.  Η Ανθολογία του Σπουν Ρίβερ είναι μια συλλογή διακοσίων σαράντα τριών επιτάφιων ποιημάτων. Ομιλητές είναι οι νεκροί κάτοικοι της φανταστικής πόλης του Σπουν Ρίβερ, οι οποίοι είναι θαμμένοι στο νεκροταφείο της πόλης πάνω στο λόφο. Αν και νεκροί συνεχίζουν να οδηγούνται από τα ίδια πάθη, όνειρα και ανάγκες που είχαν όσο ζούσαν.

Ο Μάστερς παρουσίασε όλο το φάσμα των ανθρώπων που κατοικούν στην αμερικάνικη ύπαιθρο στην Ανθολογία του Σπουν Ρίβερ, από τους βλάκες και του μέθυσους μέχρι τους ήρωες και τους μορφωμένους. Η αποκάλυψη των σκέψεων των νεκρών ηρώων του σόκαρε το κοινό αφού έδειξε πως ακόμα και στην εξιδανικευμένη αμερικάνικη ύπαιθρο υπήρχαν περιπτώσεις διαφθοράς, απληστίας, ανάρμοστης σεξουαλικής συμπεριφοράς και μοχθηρίας. Βέβαια παράλληλα προέβαλε εξίσου και τις παραδοσιακές αξίες της υπαίθρου όπως η αγάπη για τη φύση και ο ηρωισμός. Επίσης κατάφερε να αναπαραστήσει της αγωνία της αμερικάνικης αγροτικής κοινωνίας καθώς έβλεπε να μεταλλάσσεται και να μετατρέπεται σταδιακά σε αστική. Αν και κάποιοι λογοτέχνες κατέκριναν το έργο, η Ανθολογία του Σπουν Ρίβερ έγινε δεχτή κυρίως με ενθουσιασμό από τους λογοτεχνικούς κύκλους της εποχής. Χάρισε στο Μάστερς φήμη ενώ του έδωσε τη δυνατότητα να γνωριστεί με τους μεγάλους ποιητές και συγγραφείς της εποχής όπως οι Amy Lowell, Ezra Pound και John Reed.

Μετά τη μεγάλη επιτυχία της Ανθολογίας του Σπουν Ρίβερ ο Μάστερς συνέχισε αδιάκοπα το γράψιμο. Μέχρι το θάνατό του έγραψε πάνω από είκοσι ποιητικές συλλογές όπως οι Songs and Satires and The Great Valley (1916), Toward the Gulf (1918) και The Open Sea (1921). Σε αυτές τις συλλογές πειραματίστηκε με γραφή του δοκιμάζοντας διάφορα εγχειρήματα. Για παράδειγμα στις Domesday Book (1920) και The Fate of the Jury (1929) χρησιμοποίησε τις εμπειρίες του ως δικηγόρος για να γράψει ποιήματα εμπνευσμένα από τις αίθουσες των δικαστηρίων καθώς και από τους δραματικούς μονολόγους του Robert Browning. Επίσης ποτέ δε σταμάτησε να υμνεί τους τόπους και τα τοπία των παιδικών του χρόνων. Χαρακτηριστικά παραδείγματα τα Illinois Poems (1941) και Along the Illinois (1942). Αν και κάποια από τα έργα έγιναν δεχτά με θετικά σχόλια, κανένα δεν κατάφερε να φτάσει σε αξία την Ανθολογία του Σπουν Ρίβερ. Ούτε καν το Νέο Σπουν Ρίβερ που έγραψε το 1925.

Εκτός από ποιητής, ο Μάστερς υπήρξε πεζογράφος, βιογράφος και ιστορικός. Ιδιαίτερα τις δεκαετίες του 1920 και 1930 ασχολήθηκε αρκετά με αυτά τα λογοτεχνικά είδη. Κάποια από τα πιο γνωστά του μυθιστορήματα είναι τα Mitch Miller (1920), Skeeters Kirby (1923), και Kit O’Brien (1927). Έγραψε συνολικά πέντε βιογραφίες. Η πρώτη ήταν για το δικηγόρο Levy Mayer ενώ ακολούθησε το Lincoln the Man, η οποία είναι από τις ελάχιστες βιογραφίες που ασκούν κριτική και παρουσιάζουν αρνητικά τον Αβραάμ Λίνκολν. Στη συνέχεια επικεντρώθηκε σε λογοτέχνες γράφοντας εξαιρετικά ενδιαφέρουσες βιογραφίες για τους Walt Whitman, Vachel Lindsay και Mark Twain. Επίσης έγραψε δυο βιβλία τα οποία μπορούν να θεωρηθούν ιστορικά: The Tale of Chicago (1932) και The Sangamon (1943). Το πρώτο αναφέρεται στην ιστορία της πόλης του Σικάγο και το δεύτερο της περιοχής στην οποία κυλάει το ομώνυμο ποτάμι του Ιλλινόι, στην οποία έζησε και ο Αβραάμ Λίνκολν.

Αν και μετά την Ανθολογία του Σπουν Ρίβερ ο Μάστερς είχε καταξιωθεί ως λογοτέχνης δε μπόρεσε να απολαύσει όσο ήθελε την επιτυχία του. Αμέσως μετά το τέλος της συγγραφής του αρρώστησε βαριά ενώ μετά την ανάρρωση του αντιμετώπισε οικονομικών προβλήματα καθώς η αποχή λόγω της ασθένειας και η διασημότητα που του είχε προσφέρει η Ανθολογία του Σπουν Ριβερ τον έκαναν να χάσει πολλούς από τους πελάτες του. Επίσης τα όλο κι αυξανόμενα οικογενειακά προβλήματα που αντιμετώπιζε τον οδήγησαν σε διαζύγιο με τη  Jenkins το 1923.  Ο τοπικός τύπος της εποχής αναφέρθηκε εκτενέστατα στο διαζύγιο και στα γεγονότα που οδήγησαν σε αυτό δυσφημώντας τον Μάστερς και καταστρέφοντας τη δικηγορική του σταδιοδρομία στο Σικάγο. Έτσι κουρασμένος από τη ζωή στο Σικάγο μετακόμισε στην Νέα Υόρκη όπου προσπάθησε να συνεχίσει να ασκεί το επάγγελμά του για κάποια χρόνια. Ωστόσο κύρια πια βιοποριστική του απασχόληση ήταν η λογοτεχνία. Το 1925 εξέδωσε τα Selected Poems ενώ ένα χρόνο αργότερα παντρεύτηκε την κατά τριάντα χρόνια μικρότερή του, καθηγήτρια αγγλικής λογοτεχνίας, Ellen Coyne. Παρέμειναν παντρεμένοι για τα επόμενα είκοσι χρόνια. Ωστόσο οι συχνές μεταθέσεις της γυναίκας του τον ανάγκασαν είτε να την ακολουθεί για κάποια διαστήματα στη Πενσυλβανία και τη Βόρεια Καρολίνα είτε να διαμένει μονάχος στο διάσημο ξενοδοχείο Chelsea Hotel της Νέας Υόρκης όπου σύχναζαν πολλοί άνθρωποι των τεχνών και των γραμμάτων. Εκείνα τα χρόνια αφοσιώθηκε αποκλειστικά στη συγγραφή ενώ το 1936 έγραψε την αυτοβιογραφία του, με τίτλο Across Spoon River: An Autobiography, στην οποία αναφέρθηκε στα παιδικά του χρόνια και στη ζωή του ως το 1917. Ένα χρόνο νωρίτερα είχε χωρίσει και με την Coyne εξαιτίας άλλης μιας εξωσυζυγικής του σχέσης.

Από το 1940 και μετά του απονεμήθηκαν αρκετά βραβεία  όπως το μετάλλιο της Poetry Society of America, το Shelley Memorial Award και το βραβείο της Ακαδημίας Αμερικάνων Ποιητών. Το 1943 υπέφερε από πνευμονία η οποία επηρέασε αρνητικά την υγεία του. Τα τελευταία του χρόνια τα έζησε σε ένα γεροκομείο στο  Melrose Park της Πενσυλβανία. Εκείνη την περίοδο συμφιλιώθηκε με την Coyne, η οποία μάλιστα τον φρόντισε ως το τέλος της ζωής του. Πέθανε το 1950, σε ηλικία 81 ετών και θάφτηκε στο Petersburg του Ιλλινόις, αφήνοντας πίσω του πλούσιο λογοτεχνικό έργο και ένα από τα σημαντικότερα βιβλία ποίησης της Αμερικάνικης Λογοτεχνίας.

Βιβλιογραφία:

Boynton,Percy. ” American Authors of Today: IV. The Voice of Chicago: Edgar Lee Masters and Carl Sandburg” The English Journal, Vol. 11, No. 10 (Dec., 1922), pp. 610-620. http://www.jstor.org/stable/802916.

Hartley, Lois. “Edgar Lee Masters —Biographer and Historian” Journal of the Illinois State Historical Society (1908-1984), Vol. 57, No. 3 (Autumn,1964), pp. 249-260. http://www.jstor.org/stable/40190114

Johnston, Joseph.” Edgar Lee Masters, Illinois Lawyer and Poet Part Two: Apollo Cleaning the Sewers” Litigation, Vol. 34, No. 4, TRIALS, TACTICS, TOOLS (Summer 2008), pp. 59-62. http://www.jstor.org/stable/29760678.

Narveson, Robert Donald, “Spoon River Anthology: An Introduction” Midamerica, v. 7, (1980), pp. 52-72.

Primeau, Ronald. “Edgar Lee Masters' Life and Career” American National Biography. Ed. John A Garraty and Mark C. Carnes. New York: Oxford University Press, 1999.

The following two tabs change content below.

Κουνουγάκης Μάνος

Γεννήθηκε το 1985 στο Ηράκλειο της Κρήτης. Είναι απόφοιτος του τμήματος Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο πανεπιστήμιο του Έσσεξ με ειδίκευση στην Αμερικάνικη Λογοτεχνία. Η διδακτορική του έρευνα εστιάζει στις τραγωδίες της Αγγλικής Παλινόρθωσης. Συγγραφικά ασχολείται με το διήγημα, την ποίηση και τη θεατρική γραφή. Κείμενα, άρθρα και μεταφράσεις του έχουν εκδοθεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ανήκει στη τριμελή συντακτική ομάδα του περιοδικού Prachya Review, από το Mπαγκλαντές. (www.prachyareview.com/)

Latest posts by Κουνουγάκης Μάνος (see all)

About The Author

Γεννήθηκε το 1985 στο Ηράκλειο της Κρήτης. Είναι απόφοιτος του τμήματος Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο πανεπιστήμιο του Έσσεξ με ειδίκευση στην Αμερικάνικη Λογοτεχνία. Η διδακτορική του έρευνα εστιάζει στις τραγωδίες της Αγγλικής Παλινόρθωσης. Συγγραφικά ασχολείται με το διήγημα, την ποίηση και τη θεατρική γραφή. Κείμενα, άρθρα και μεταφράσεις του έχουν εκδοθεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ανήκει στη τριμελή συντακτική ομάδα του περιοδικού Prachya Review, από το Mπαγκλαντές. (www.prachyareview.com/)